sábado, 17 de septiembre de 2011
Arquitectura
viernes, 9 de septiembre de 2011
jueves, 8 de septiembre de 2011
Guardiola rep la medalla d'or del Parlament
Elijo escuchar. Elijo elegir.
- ¿Deprisa? No es que vaya deprisa, es que tengo muchas cosas que hacer y poco tiempo para hacerlas.
- Yo creo que corres demasiado, por eso siempre te falta tiempo. Tal vez deberías plantearte parar. A no ser que estés bien...
- Bien, bien, no estoy. Duermo poco y le doy muchas vueltas a la cabeza. Y me falta tiempo para mí y los míos. Lo que ocurre es que ahora estoy muy ocupado con mis obligaciones y tengo que hacerles frente.
- Te entiendo, pero no olvides que todo tiene un precio, y el de no parar cuando lo necesitas, para aprender a escucharte a ti mismo y a los demás, es muy alto, y tarde o temprano llega.
- Entonces, ¿La solución está en parar?
- La solución no sé, pero el principio de todo, seguro. No es fácil tomar una decisión sobre algo si no tienes la objetividad suficiente, y para tenerla, es necesario ser capaz de detenerse.
- Pero ahora no puedo parar, me es imposible.
- ¿Estás seguro? ¿Lo has pensado bien? ¿Qué te lo impide?
- No lo sé... Siempre he hecho muchas cosas en mi vida y no estoy seguro de que sea capaz de estar quieto. Las pocas veces que no he tenido nada que hacer me he agobiado mucho porque no estoy acostumbrado a que eso pase. Es mi manera de vivir, no he conocido otra realidad.
- Acabas de definir la raíz del problema. Estás enganchado al movimiento, y lo que tú consideras realidad, no es más que un guión creado por ti mismo y tu entorno, todas las personas que ejercen influencia en ti. Y todo ello siempre vinculado a la velocidad. Esto te lleva a escenarios donde sólo de vez en cuando consigues recordar que en esta vida lo que importa realmente es estar bien y hacer aquello que te guste. Si te has olvidado de esto deberías plantearte un cambio en tu vida.
- ¿Cambiar de vida? No sé si estoy preparado.
- No lo sabes porque tienes miedo, y éste te impide ver con claridad. La inercia de tantos años viviendo este esquema es la que no te deja respirar y pararte a escuchar. Tranquilo, parece muy difícil pero no lo es tanto. Puedes hacerlo. Ten fe.
- Qué fácil parece cuando lo dices, pero no sé por dónde empezar. Me parece imposible.
- No es imposible. Todas las grandes historias empiezan por un principio. Un punto de cambio en el que siempre se ha de reconocer un sentimiento: el de la aceptación. Acepta que no has encontrado tu camino y que ni siquiera sabes bien por qué. Ése es el primer paso. Sin él, estás a merced del azar, de todo aquello que no podemos controlar, y por supuesto, del tiempo. Lo demás, será lo siguiente.
- Pero si ni siquiera sé lo que quiero. ¿Cómo voy a parar y a arriesgarme a perderlo todo? ¿Y si me equivoco? ¿Y si no tomo la decisión acertada?
- Sí sabes lo que quieres, pero hace demasiado que no te escuchas. Crees que lo haces, pero no es así, porque si realmente lo hicieras, hace ya mucho tiempo que habrías cambiado de actitud y de vida. Y dime, ¿cómo vas a escucharte si no paras? ¿Sabes lo que es el silencio? El silencio es algo grande, muy grande. No tengas miedo a sentirlo.
De una conversación así, conmigo mismo, surgió la idea de El Secreto de las Tortugas. La idea que lo cambió todo en mi vida. Años después, con Fácil, ha ocurrido algo parecido. Había vuelto a olvidar algo esencial: elijo yo. Así de simple. Así de Fácil.
Si eres capaz de entender esto que estoy diciendo e interiorizarlo, ten presente que tu vida puede empezar a cambiar en el preciso momento en que acabes de leer este escrito.
Nuestro destino debe quedar determinado principalmente por nuestros actos, no por nuestras palabras. Y para actuar tienes que tener muy claro lo que quieres y cómo quieres hacerlo, y no puedes incurrir en el error de pensar que dependes de cosas que no puedes controlar, como el tiempo, terceras personas o cualquier otro tipo de circunstancia que exceda a tu control. Si piensas eso es que algo falla, créeme. Recuerda que todo es mucho más fácil de lo que parece, pero que es bastante probable que alguien lo esté complicando todo sin que seas consciente de ello. Muy probable. Como también lo es que quien lo complica todo sea precisamente quien ahora lee estas líneas.
Insisto, si comprendes esto, todo cambiará. Te lo aseguro.
Jorge Ruiz; Maldita Nerea
martes, 6 de septiembre de 2011
¿No Podíamos Ser Agua?
Estaba claro que no podíamos ser agua,
que lo que sientes no puede verse desde aquí,
unas palabras de aquella forma interpretada,
no tienen vida, no, ni tienen donde ir
donde ir, lo has olvidado:
La vida crece entre los matices
se esconde siempre lo que no dices
para hacerse de rogar
Un día claro, y aquellas cosas que no viviste
vienen hoy para decirte: que la fiesta empiece ya
yo empezaría por ser de los primeros, (¡Que va!)
Huyendo siempre de los no sinceros,
será aquel que solo sabe y recomienda:
hacer locuras sin que nadie entienda.
Y necesitas decir que no a los miedos, verás puedo enseñarte
lo que yo prefiero: unas gotitas ahí de amor del bueno;
No te preocupes besaré primero.
Aunque me canse, y vengan miles de días grises
o mis palabras quieran rendirse ante la lluvia en el cristal
me suena grande, los imposibles también existen,
son los que hoy me hacen decirte: que la fiesta empiece ya
pero a ver: que no, que no, que yo te quiero, te cambio un si por ese
yo no puedo, demasiadas canciones que ya no llegan…
suenan palabras que jamás las llenan.
¡Lo has olvidado! la vida crece entre los matices,
se esconde siempre lo que no dices para hacerse de rogar.
Un día claro, y aquellas cosas que no viviste,
vuelven hoy para decirte: quédate un ratito más
Pero a ver: que no, que no, que yo te quiero, te cambio un si por ese
ya no puedo: unas gotitas ahí de amor, de amor del bueno
no te preocupes, besare primero, aunque me canse y vengan miles de días grises
o mis palabras quieran rendirse ante la lluvia en el cristal
me suena grande, los imposibles también existen,
son los que hoy me hacen decirte: que la fiesta empiece ya.
¿No Podíamos Ser Agua? - Maldita Nerea
domingo, 4 de septiembre de 2011
La amistad duplica las alegrías y divide las angustias por la mitad.
sábado, 3 de septiembre de 2011
Human connect to human.
viernes, 2 de septiembre de 2011
Arquitectura
A pocs dies de començar la carrera que tinc pensada des de 4t de primària....¿Amor?
Vivimos en un mundo donde el amor ha quedado en un segundo plano, reducido a algo anecdótico, donde lo importante es el dinero y los valores que acompañan al materialismo en el que vivimos constantemente. Si realmente el amor existe los humanos somos los primeros en destrozarlo. Podemos darle más importancia a un billete que a un abrazo; dar más importancia a nuestra popularidad que a un sincero “te quiero”…
He aprendido que nunca hay que juzgar a nadie, y menos aún por las apariencias… Un amor puede ser una persona disfrazada de vagabundo que está en tu camino para enseñarte la verdad… Y, puede que haya aprendido a vivir enamorada de la persona equivocada, porque no es fácil borrar a alguien de tu cabeza cuando realmente te ha importado. Prefiero vivir pensando que me enamorado aunque tenga que sufrir por ello, una vida sin amor pierde el sentido.
jueves, 1 de septiembre de 2011
Favorite Cities
Las VegasEsto es amor, quien lo probó lo sabe...
Desmayarse, atreverse, estar furioso,
áspero, tierno, liberal, esquivo,
alentado, mortal, difunto, vivo,
leal, traidor, cobarde y animoso;
no hallar fuera del bien centro y reposo,
mostrarse alegre, triste, humilde, altivo,
enojado, valiente, fugitivo,
satisfecho, ofendido, receloso;
huir el rostro al claro desengaño,
beber veneno por licor süave,
olvidar el provecho, amar el daño;
creer que un cielo en un infierno cabe,
dar la vida y el alma a un desengaño;
esto es amor, quien lo probó lo sabe.
Tokio Hotel
miércoles, 31 de agosto de 2011
Guardiola style
El estilo de Pep, no hay más que verlo... Puede llevar un xandal, unos tejanos o ropa de golf, le queda todo tan bien como sus habituales trajes, corbatas, camisas, americanas.... En cada partido es imposible no fijarse en como viste ese día; puede aparecer con uno de sus polos, tejanos y bambas; o tal vez luce un elegante traje con su corbata a juego. ¿Qué más da como se vista...? ¡...ES GUARDIOLA!
martes, 30 de agosto de 2011
You'll always be my hero...

sábado, 27 de agosto de 2011
Bellagio Fountains
jueves, 25 de agosto de 2011
I miss U.S.A.

El Monument Valley amb el seu color tronja, preciós i gegant com tot. El típic paissatge de cine de l'oest.
Las Vegas, la ciutat que mai dorm. Genial, de veritat. Pots passar d'un país a l'altre del món sense moure't de la ciutat, tot i que la ciutat és immensa. Tots els hotels amb els seus casinos, centres comercials gegants.... Espectacles impresionants com les fonts de l'Hotel Bellagio. Una ciutat on tot el que t'imaginis hi és. De les ciutats visitades puc dir que és la meva preferida. Viva Las Vegas!
San Francisco amb el seu Cable Car pujant i baixant pels carrers. El pont Golden Gate vist en directe és immens, passar per San Francisco i no creuar-lo caminant és un pecat, és preciós! I la famosa presó d'Alcatraz, la illeta en mig del mar...




